Historia meczów rozegranych 29 lutego


W całej swojej historii FC Barcelona zaliczyła 27 lat przestępnych oraz zagrała w tym dniu cztery mecze ligowe, trzy z nich wygrała przy jednej porażce z 1976 roku.

 

1948: Barca 6 Sevilla 0

Historia zaczęła się w sezonie 1947/48, w którym obserwowaliśmy ekscytujący pojedynek o mistrzostwo pomiędzy Barceloną, a Valencią, w 22 kolejce Blaugranie przyszło zmierzyć się z Sevillą. W tamtym dniu zespół Barcy prowadził urugwajski trener Enrique Fernandez, który wystawił następujących piłkarzy: Velasco, Elias, Curta, Gonzalvo III, Calvet, Gonzalvo II, Basora, Seguer, Cesar, Florencio oraz Valle. Po bramkach Cesara(3), Florencio(2) i Gonzalvo III, Barca ostatecznie wygrała na Les Corts, 6:0. Na koniec sezonu Barca mająca 37 punktów, trzy więcej niż Valencia zdobyła tytuł mistrzowski.

1976: Racing 2 Barca 1

28 lat (7 lat przestępnych), później było już trochę gorzej. W 24 kolejce sezonu 1975/76 po przegranej w Sardinero, 2:1, Barca traciła w walce o mistrzostwo do Realu Madryt już pięć punktów, a do drugiego Athletico cztery. 29 lutego niemiecki menadżer Hennes Weisweiler do boju posłał taki skład: Mora, Tome (De la Cruz, 25), Miguel, Albaladejo, Costas, Corominas, Rexach, Sotil, Cruyff, Asensi, i Mir. Brak w drużynie Neeskens’a oraz Marciala wyraźnie dodał otuchy graczom Racingu i to oni po golu Zuvirila (który rok później przeniósł się do Barcy) wyszli na prowadzenie, drugą bramkę dorzucił Aitor Aguirre, zaś w ostatniej minucie meczu honorowe trafienie zaliczył Mir. Ostatecznie ligę wygrał Real Madryt, mając pięć punktów przewagi nad Barcą.

1992: Oviedo 0 Barca 2

Po 16-stu latach Barca grała już w erze Dream Teamu Johana Cruyffa, który urzekł wszystkich fantastyczną grą ofensywną. Jednak sezon 1991/92 zaczął się dla klubu nieudanie, Real Madryt uzyskał przewagę ośmiu punktów, a wygrana w meczu dawała wtedy tylko 2 punkty co stawiało podopiecznych Cruyffa w bardzo trudnej sytuacji. Barca jednak odrobiła straty, a wygrana w najbliższym meczu miała sprawić, że zbliżyłaby się do Królewskich na niespełna jeden punkt. Zespół holendra skorzystał z okazji i pewnie pokonał na wyjeździe Oviedo 2:0. W zespole zagrali: Zubizarreta, Nando, Nadal, Koeman, Juan Carlos, Bakero (Begiristain, 75), Goikoetxea, Laudrup, Stoichkov (Witschge, 80), Amor i Eusebio, a bramki zdobyli Laudrup i Stoichkov. Koniec sezonu był niezwykle ekscytujący, a zarazem szczęśliwy dla Blaugrany, która zdobyła tytuł w ostatnim dniu wygrywając z Athletic Bilbao (2:0), przy porażce Królewskich na Teneryfie (3:2)

2004: Deportivo 2 Barça 3

Sezon 2003/04, pierwszy pod wodzą Rijkaarda, Barca po raz kolejny zaczęła bardzo słabo, co doprowadziło do 18-sto punktowej straty w stosunku do Realu Madryt. Po pięciu wygranych z rzędu, 29 lutego w 26 kolejce, Katalończykom przyszło zmierzyć się na wyjeździe z Deportivo. Rijkaard wystawił następujący skład: Valdés, Reiziger i Puyol, Oleguer, Van Bronckhorst, Xavi i Cocu (Gerard, 65), Davids (Motta, 46), Luis Garcia (Gabri, 69), Ronaldinho i Saviola. Mecz, a zwłaszcza końcówka okazała się bardzo ekscytująca, gdy po dwóch bramkach Ronaldinho oraz Savioli, dwoma szybkimi trafieniami odpowiedział Pandiani. Ostatecznie jednak Barca zwyciężyła 2:3 zabierając ze sobą 3 punkty, co sprawiło, że traciła do Realu Madryt już „tylko” 13 punktów, 5 za Valencią oraz 4 za Deportivo. Chyba nikt wtedy nie spodziewał się, iż sezon zakończy się tak jak się zakończył – ligę wygrała Valencia z pięciopunktową przewagą nad drugą w tabeli Barcą, a dopiero czwarty był Real Madryt tracąc do drugiego miejsca dwa punkty.

[źródło: fcbarcelona.com]